talambuhay 2

Ito na ang ikalawang pagkakataon na gagamitin ko ang blog na ito para sabihin ang kasalukuyan kong nararamdaman at sana ito na rin ang huli.ang pinakaayokong pakiramdam sa mundong ito ay kapag nararamdaman kong "useless" ako at walang silbi. Natatakot din akong magkamali, gusto ko lahat ng gagawin ko "perfect" o kahit sa pinakamalapit na pakahulugan lamang ng salitang ito ang patunguhan ng gagawin ko, sobrang masaya na ako.
At ito ang nararamdaman ko sa kasalukuyan -- "useless", walang silbi at isang taong walang kwenta sa dami nang nagawang pagkakamali at kasalanan.
Naalala ko lahat ng dahilan kung bakit ako napunta sa ganitong kalagayan. Pakiramdam ko ang liit-liit ko at higit sa lahat muli kong naramdaman na sana hindi na lang ako nabuhay sa mundong ito. Salamat sa taong itago na lang natin sa pangalang "syokoy" muli kong naramdaman ang mga bagay na ito.
Buong buhay ko uhaw na uhaw ako sa mga papuri at pagbati. Kaya nga sa tuwing mayroon pupuri sa mga sinulat at pananaw ko, sobrang saya ko na at lubos na akong nagpapasalamat.
Ayoko nang habaan pa ito, ang alam ko lang bumalik lahat ng alaalang kinakalimutan ko.